W sieci często można znaleźć fałszywe informacje o gniazdach kleszczy, które w rzeczywistości są niczym innym jak wysuszonym żabim skrzekiem. Natknięcie się w przyrodzie na prawdziwe gniazda kleszczy byłoby znacznie trudniejsze. Gdzie składa jaja samica tego pajęczaka i jak młode kleszcze radzą sobie w pierwszych dniach życia?

Jak wyglądają gniazda kleszczy?

Jeśli myśleliście, że mistrzami w tworzeniu prowizorycznych gniazd są gołębie, którym wystarczy skrzyżowanie trzech patyków, by uwić sobie miejsce do lęgów, wiedzcie, że kleszcze przebijają je wielokrotnie. W przypadku tych pajęczaków ciężko mówić o jakimkolwiek szukaniu miejsca i szukaniu gniazda – samice zwyczajnie składają jaja praktycznie tam, gdzie aktualnie stoją, najczęściej w zacienionym, wilgotnym miejscu blisko gruntu, a następnie odchodzą, zostawiając jaja same sobie. Dzieje się tak dlatego, że często wysiłek, z jakim wiąże się złożenie kilku tysięcy jaj jest na tyle duży, że samica umiera wkrótce po skończonym procesie.

Jaja pozostają w prowizorycznym gnieździe przez okres od 3 do nawet 36 tygodni. Wszystko zależy od tego, czy panujące obecnie warunki atmosferyczne sprzyjają rozwojowi małych kleszczy. Warto dodać, że z kilku tysięcy złożonych jaj wykluje się zaledwie kilkanaście procent młodych osobników. Malutkie larwy od początku życia muszą radzić sobie samodzielnie. Na tym etapie mają trzy pary odnóży, a ich wielkość wynosi poniżej 1mm. Skoro są one tak małe, oczywistym jest, że znalezienie na ziemi gniazda, z którego się wykluły, będzie graniczyło z cudem.

Rozwój kleszczy – od larwy, przez nimfę do dorosłego osobnika

Larwa kleszczy już po około dwóch tygodniach od wyklucia, musi ruszyć na żer. W tym celu wspina się na trawę bądź krzew i zaczyna szukać swoich ofiar. Na tym etapie jej łupem padają głównie polne gryzonie i niewielkie kręgowce. Zdarza się jednak, że ofiarą padnie pies, kot, a nawet człowiek, który będzie miał nieszczęście trafić w pobliże gniazda. Warto pamiętać, że na tym etapie rozwoju, larwa kleszcza może już przenosić różne choroby.

Po pożywieniu się odpowiednią ilością krwi, larwa odpada od żywiciela i szuka schronienia, w którym może przejść przemianę do postaci nimfy. Jej wielkość zwiększa się wówczas do około półtora milimetra, posiada już cztery pary odnóży i bardziej przypomina dorosłego osobnika. Żeruje też znacznie wyżej niż larwa – może wspinać się do wysokości około metra, podczas gdy larwy bytują znacznie bliżej gruntu – do 30 cm nad ziemią.

Po stadium nimfy następnym krokiem jest przekształcenie się w dorosłego osobnika. Samiec kleszcza ma około 2mm wielkości, a samica 5mm. Warto jednak dodać, że samice po żerowaniu mogą urosnąć nawet do 2 cm wielkości. Po znalezieniu ostatniego żywiciela schodzą na ziemię i składają jaja w pierwszym lepszym miejscu. W ten sposób powstaje prowizoryczne gniazdo kleszczy, które ponownie zostaje pozostawione samo sobie.